Satışlar daralırken kazancın artması, iktisatta sadece tekel durumunda görülebilir. Akdeniz'in tek otelini işletecek olsanız, oraya gelmiş olanların başka bir konaklama seçeneği olmadığı için yüksek fiyat uygulayabilirsiniz. Tabii o da bir süre için; çünkü bir süre sonra insanlar otelin pahalılığını düşünüp bir daha oraya da uğramayabilirler. Ama eğer siz o piyasaya sunduğunuz hizmetin yanı sıra fiyatlarınızla da kıyasıya rekabet içinde iseniz, sizin karşınızda binlerce rakip, müşterinizin karşısında binlerce seçenek varsa, bu rekabette sizin fiyatınıza devlet eliyle eklenecek %3'lük bir fiyat farkı bile şansınızı önemli ölçüde rakiplerinize çevirebiliyorsa kazancınız gerileyecektir.

Kimin eliyle ve daha başka hangi maliyetle? Gelin bir de ona bakalım:

-Dış ticaret dengesi sürekli açık veren ve turizm geliri gibi "ekonomiye kattığı değeri yüksek" bir gelire her zamankinden daha fazla ihtiyacı olan bir hükümetin eliyle!

-Sektörün %18'lik KDV yükünü daha önce "bu vergi yükü fazladır, turizmde kendi önümüzü kesmeyelim" diye %8'e indiren aynı hükümetin tercihiyle!

-100 YTL'lik fiyata satılabilecek konaklamayı 3 lira daha pahalılaştırarak 103 liralık fiyata yükselten, ama yabancıdan o üç lirayı daha alabilmek için, mevcut satma şansını zora sokan, böylece dimyata pirince giderken evdeki bulguru tehlikeye sokan bir maliyetle.

Konaklama Vergisi, Türk ekonomisine yaramaz. Konaklamaya konan ek vergi, yabancıya pazarlanan turizm hizmetine konan, dolayısıyla yabancıya taşıtılmak istenen bir vergidir. O yabancı, konaklama vergisi eklenerek satılan hizmete talip olmadığı yani pahalı diye gelmediği zaman karşılaşılacak kayıp, oradan alınacak %3 vergi değil, önceki %8'lik vergi ile birlikte, bu sektörde çalışan insanların istihdamıdır, yatırımcının geri dönmesi gereken sermayesidir, otellere müşteri taşıyan ulaştırmacının kazancıdır, gıda tedarikçisinin geçimidir ve daha niceleridir.

Gelin bu vergileme yanlışından vazgeçin, vergileme tercihlerinizi değiştirin, ekonomi kazansın.